اختلال وسواس فکری عملی (ocd) در کودکان

وسواس فکری عملی در کودکان
Click to rate this post!
[Total: 1 Average: 4]

وسواس فکری عملی در کودکان، مشکلی است که ممکن است پشت رفتارهای به ظاهر ساده یا بی‌اهمیت پنهان شده باشد. برخلاف بزرگسالان، کودکان معمولاً از افکار یا اعمال تکراری خود آگاهی ندارند و نمی‌دانند این رفتارها نشانه‌ای از یک اختلال هستند. 

 آن‌ها ممکن است نگران مرگ والدین‌شان باشند یا وسایلی را بی‌دلیل جمع کنند، بدون اینکه دلیل آن را بدانند. در این مقاله به علائم و نشانه‌هایی می‌پردازیم که می‌تواند به والدین در شناسایی و پیگیری اختلال وسواس فکری عملی در کودکان کمک کند.

وسواس فکری عملی در کودکان

اختلال وسواس فکری-عملی در کودکان چیست؟

اختلال وسواس فکری-عملی در کودکان، نوعی اختلال اضطرابی است که با افکار مزاحم و تکراری (وسواس) و رفتارهای اجباری برای کاهش اضطراب همراه است.

 اگرچه بسیاری از کودکان در سنین مختلف رفتارهای تکراری طبیعی دارند که به درک بهتر دنیا و مقابله با اضطراب کمک می‌کند، اما در کودکان مبتلا به OCD، شدت و تکرار این افکار و رفتارها به حدی می‌رسد که عملکرد روزانه، روابط و رشد طبیعی‌شان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شایع‌ترین نمونه، شست‌وشوی بیش از حد دست‌ها برای رهایی از ترس آلودگی است. تشخیص به‌موقع اختلال OCD می‌تواند از آسیب‌های بلندمدت پیشگیری کند.

نشانه‌های وسواس فکری عملی در کودکان

  • نگرانی شدید نسبت به آلودگی، میکروب و کثیفی
  • شک‌های مکرر، مانند اینکه آیا در قفل است یا نه
  • افکار مزاحم و ناخوشایند درباره آسیب رساندن به خود یا دیگران
  • درگیری ذهنی با نظم، تقارن یا دقت بیش‌ از حد
  • افکار ناراحت‌کننده درباره موضوعات جنسی یا مذهبی
  • ترس از وقوع اتفاقات بد یا از دست دادن کنترل
  • نیاز افراطی به دانستن یا به خاطر سپردن جزئیات
  • وسواس در مورد کمال‌گرایی یا درست انجام دادن کارها
  • باورهای خرافی برای پیشگیری از اتفاقات بد
  • شستن مکرر دست‌ها یا استحمام بیش از حد
  • چک کردن مکرر قفل درها، پنجره‌ها یا وسایل
  • رعایت دقیق ترتیب خاص در انجام کارها (مثل لباس پوشیدن)
  • شمارش یا بازشماری حین انجام فعالیت‌ها
  • چیدن اشیا به شکل خاص و تکراری
  • تکرار کلمات یا صداها (چه از زبان خود و چه دیگران)
  • طرح سؤالات تکراری برای اطمینان گرفتن
  • گفتن یا انجام دادن حرکات خاص برای پیشگیری از اضطراب
  • صرف زمان طولانی برای آماده شدن یا انجام کارهای روزمره
  • وابستگی به روتین‌های سخت‌گیرانه در زمان خواب یا صبح

رفتارهای اجباری در کودکان با هدف کاهش اضطراب ناشی از افکار وسواسی انجام می‌شوند، اما معمولاً با واقعیت یا خطر واقعی ارتباطی ندارند. این رفتارها ممکن است خسته‌کننده، زمان‌بر و در عملکرد روزمره کودک اختلال ایجاد کنند. همچنین باید توجه داشت که نشانه‌های وسواس در کودکان ممکن است در طول زمان تغییر کنند، بنابراین شناخت علائم جدید اهمیت زیادی دارد. بررسی و تشخیص دقیق تنها توسط روان‌پزشک یا روان‌شناس امکان‌پذیر است.

علت بروز وسواس در کودکان چیست؟

علت بروز وسواس در کودکان هنوز به‌طور کامل شناخته نشده، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این اختلال می‌تواند با اختلال در عملکرد مغز و کاهش سطح ماده‌ای به نام سروتونین مرتبط باشد. گاهی این مشکل در خانواده‌ها تکرار می‌شود و احتمال نقش داشتن ژنتیک وجود دارد، اما حتی کودکانی بدون سابقه خانوادگی هم ممکن است دچار آن شوند. در برخی موارد نیز ابتلا به عفونت‌های استرپتوکوکی می‌تواند زمینه‌ساز بروز یا تشدید نشانه‌های OCD شود.

نحوه تشخیص اختلال وسواس فکری عملی در کودکان

تشخیص اختلال وسواس فکری عملی در کودکان معمولاً توسط روان‌پزشک کودک انجام می‌شود. این متخصصان با بررسی دقیق نشانه‌هایی مانند افکار وسواسی و رفتارهای اجباری که مداوم، شدید و اختلال‌زا هستند، می‌توانند به تشخیص برسند. گاهی این رفتارها مانند شستن مکرر یا چک‌کردن مداوم، بیش از یک ساعت در روز وقت کودک را می‌گیرد و باعث آشفتگی روانی و افت عملکرد ذهنی او می‌شود. برخلاف بزرگ‌ترها، بیشتر کودکان متوجه غیرمنطقی بودن این رفتارها نیستند.

وسواس فکری عملی در کودکان

روش‌های درمان وسواس فکری عملی در کودکان

1. درمان شناختی رفتاری

در این روش، کودک یاد می‌گیرد افکار وسواسی خود را شناسایی کرده و با آن‌ها مقابله کند. روان‌درمانگر به او کمک می‌کند تا الگوهای فکری منفی را بشکند و به مرور، رفتارهای وسواس‌گونه کاهش یابد. این روش پایه‌ی بیشتر درمان‌های غیر دارویی وسواس است.

2. دارودرمانی

داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین مانند فلوکستین، سرترالین و فلووکسامین می‌توانند افکار وسواسی و اضطراب کودک را کاهش دهند. شروع اثر داروها معمولاً به چند هفته زمان نیاز دارد و حتما باید زیر نظر روانپزشک کودک تنظیم شود.

3. درمان ترکیبی دارو و مشاوره

در بسیاری از موارد، ترکیب روان‌درمانی و دارودرمانی بهترین نتیجه را دارد. این رویکرد چندجانبه می‌تواند هم از شدت علائم بکاهد و هم مهارت‌های مقابله با وسواس را در کودک تقویت کند.

4. درمان خانوادگی و مشارکت والدین

نقش خانواده در درمان کودک حیاتی است. والدین باید رفتارهای حمایتی مناسب را یاد بگیرند، محیط خانه را از تقویت رفتارهای وسواسی دور نگه دارند و در تمرین‌های درمانی همراهی کنند.

5. بررسی بیماری‌های همراه (مانند اختلال خوردن)

در برخی نوجوانان، وسواس با سایر مشکلات روانی مانند اختلال خوردن همزمان بروز می‌کند. در این صورت، لازم است برای هر اختلال برنامه درمانی جداگانه تنظیم شود تا نتایج مؤثرتری حاصل شود.

6. آموزش در مدرسه و همکاری با کادر آموزشی

مدرسه و معلمان نیز باید در جریان روند درمان کودک قرار گیرند. سازگاری محیط آموزشی با نیازهای کودک مبتلا به OCD، به کاهش استرس و مدیریت بهتر علائم کمک می‌کند.

درمان وسواس در کودکان فرآیندی زمان‌بر است. لازم است علائم به‌طور مرتب بررسی شده، داروها تنظیم شوند و درمان‌های روان‌شناختی ادامه یابند تا نتایج پایداری به دست آید.

درمان وسواس با rTMS برای کودکان  

درمان وسواس با روش rTMS برای نوجوانان بالای ۱۴ سال، روشی بی خطر و موثر است که می‌تواند بدون نیاز به دارو یا بیهوشی، علائم وسواس را کاهش دهد. این روش با استفاده از تحریک مغناطیسی مغز، بدون ایجاد درد یا عوارض جدی، به نوجوانان کمک می‌کند تا از چرخه فکری و رفتاری وسواس رها شوند و کیفیت زندگی‌شان بهبود یابد.

نقش والدین برای کمک به کودک مبتلا به OCD

وقتی کودکی به وسواس فکری عملی مبتلا می‌شود، خانواده‌اش هم وارد یک مسیر حساس و چالش‌برانگیز می‌شوند. در این مسیر، نقش والدین خیلی مهم است؛ اینکه در جلسات درمانی حاضر باشند، علائم کودکشان را بهتر بشناسند و در خانه با مهربانی اما قاطعیت به او کمک کنند.

گاهی لازم است محدودیت‌هایی تعیین کنند، با وسواس‌های کودک کنار نیایند، و حتی دیگر مراقبان را هم آموزش دهند. پاداش دادن به تلاش‌های کوچک کودک، نه از روی دلسوزی بلکه برای تقویت انگیزه‌اش، تأثیر زیادی دارد. مهم‌تر از همه این است که بدانیم کودک برای درمان به حمایت آرام و پیوسته‌ خانواده‌اش نیاز دارد.

جمع بندی

وسواس فکری عملی در کودکان یک اختلال اضطرابی جدی است که با افکار مزاحم و رفتارهای تکراری بروز پیدا می‌کند و می‌تواند زندگی کودک و خانواده‌اش را تحت تأثیر قرار دهد. تشخیص زودهنگام، مراجعه به روان‌پزشک یا روان‌شناس کودک و آغاز درمان مناسب، نقش مهمی در کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی کودک دارند. حمایت والدین و آموزش صحیح خانواده نیز بخشی مهم از روند درمان محسوب می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *